old phuket foundation old phuket foundation
 
 
FOLLOW US            

ประเพณีผ้อต่อภูเก็ต

งานผ้อต่อ เป็นประเพณี การทำบุญอุทิศส่วนกุศลแก่ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว องค์ผ่อต่อก้ง (กวนอิมไต่สือ) คือภาค (ป้าน) หนึ่งของเจ้าแม่กวนอิมแปลงร่างให้น่ากลัวเหมือนพญามาร เพื่อให้สามารถปราบเหล่าวิญญาณได้เนื่องจากต้องไปโปรดสัตว์ในนรก ซึ่งท่านจะคอยดูแลเหล่าวิญญาณพเนจรทั้งหลายที่ขึ้นมาบนโลกมนุษย์ และจะคอยตามเหล่าวิญญาณที่ยังไม่ยอมกลับบ้าน เมื่อครบกำหนดเวลาที่ประตูวิญญาณเปิด (30 ค่ำ เดือน 7)

 
มูลนิธิเมืองเก่า
 
ความเก่าแก่ของถนนถลางซึ่งเคยเป็นศูนย์กลางการค้าของเมือง มีอาคารแบบชิโนโปรตุกีสอันวิจิตรเรียงรายอยู่มากที่สุดประการหนึ่งและสำนึกตระหนักถึงคุณ ค่าแห่งอดีตของกลุ่มผู้สนใจประวัติศาสตร์เมืองภูเก็จ ที่ริเริ่มเก็บรวบรวมข้อมูลหลักศาสตร์ทางประวัติศาสตร์ของอาคารมาแต่ พ.ศ. ๒๕๒๓ รวมถึงเจ้าของบ้าน สถานที่ที่มองเห็นคุณค่าความหมายประการหนึ่ง คือ ปัจจัยก่อเกิดการอนุรักษ์พัฒนาเมืองเก่า

ราว ปี พ.ศ. ๒๕๓๐ เมื่อทิศทางการพัฒนาจังหวัดภูเก็ต มุ่งให้เป็นเมืองท่องเที่ยวระดับโลก ส่วนราชการเริ่มโครงการพัฒนาและอนุรักษ์ย่านย่านการค้าเมืองเก่า
ขึ้นในปี ๒๕๓๕ มีเทศบาลเมืองภูเก็ตเป็นหลักในการประสานและดำเนินการ ร่วมกันกลุ่มผู้สนใจประวัติศาสตร์เมืองภูเก็จจัดสัมมนาเชิงปฏิบัติการเรื่องการบูรณะ
สถาปัตยกรรมย่านเมืองเก่าภูเก็ตขึ้นเมื่อปี ๒๕๓ กำหนดพื้นที่นำร่องพัฒนา อ่านต่อ
 
 
     เมื่อหลวงล่ามเจิมได้รับแต่งตั้งขึ้นเป็นพระถลาง พระถลางเจิม มีบุตรชายคนหนึ่งชื่อแก้ว ซึ่งสุนัย ราชภัณฑารักษ์ สันนิษฐานไว้ว่า

    "จึงอาจเป็นได้ว่า เมื่อพระยาถลางเจิมได้เลื่อนเป็นพระยาถลางขึ้นกรุงเทพฯแล้ว ก็คงจะได้คิดอ่านตั้งเมืองภูเก็ตเป็นเมืองขึ้นของเมืองถลางขึ้นมาใหม่ โดยให้บุตรชายชื่อแก้วออกไปเป็นเจ้าเมือง" (สุนัย ราชภัณฑารักษ์ 2517 : 165)

     พระถลางเจิม เป็นคนไทยเชื้อสายแขกมัทราส มีความคิดอ่านโน้มไปทางทำมาค้าขายตั้งแต่ครั้งบรรพบุรุษ ซึ่งได้เดินทางจากประเทศอินเดียมาสู่ราชอาณาจักรสยาม ฉะนั้น จึงไม่เป็นการแปลกแต่อย่างใดในการที่ครอบครัวของพระถลางเจิมผู้คุ้นเคยกับกิจการของบ้านเมืองถลางมาก่อน ตั้งแต่สมัยที่เมืองถลางกำลังรุ่งเรืองด้วยการค้าแร่ดีบุก จนกระทั่งเมืองถลางล่มสลายลงเพราะฝีมือพม่า จะรู้ลึกซึ้งถึงแหล่งแร่ดีบุกสำคัญของเกาะถลางว่ามีอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์ในบริเวณที่เป็นเมืองภูเก็จ คือบ้านสะปำ บางคู สามกอง และกะทู้   อ่านต่อ 

จาก ภูเก็ตภูมิ/Phuketscape#1 มี.ค.-พ.ค.50
(คอลัมน์)มรดกเมือง

 
 
     สรุปลงไปได้เลยว่าในยุคกลอบอลไลซ์หรือ "โลกาภิวัตน์" ในปัจจุบัน ถ้ามีใครเอ่ยชื่อ "เกาะภูเก็ต" ขึ้นมาในวงสนทนา (ไม่ว่าวงสนทนานั้นจะอยู่ในจุดไหนของโลก) แล้วมีคนไม่รู้จักก็ให้ตราลงไปได้เลยว่าคนนั้นหรือวงสนทนานั้น "อันซิวิไลซ์" หรือ "ยังไร้อารยะ"

     ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะชื่อ "เกาะภูเก็ต" เป็นชื่อหนึ่งที่มีปรากฏในเว็บไซต์ของโลกสมัยใหม่มากที่สุด
     ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะชื่อ "เกาะภูเก็ต" เป็นชื่อ "แหล่งท่องเที่ยว" ที่สำคัญที่สุดอันดับต้นๆ ของโลกยุคใหม่ที่ถือการท่องเที่ยวเป็นสรณะหนึ่งของชีวิต

     แต่ถ้ามีใครเอ่ยชื่อ "จังซีลอน" ขึ้นมาในวงสนทนา นอกจากบรรดานักประวัติศาสตร์ที่สนใจเรื่องภูมิประวัติศาสตร์โบราณแล้วก็ไม่แน่นักว่าจะมีใครรู้จัก
     เพราะชื่อ "จังซีลอน" เป็นชื่อแรกๆ ที่ชาวตะวันตกใช้เรียกขานเกาะภูเก็ตในปัจจุบัน

     หลักฐานที่ปรากฏว่าชาวตะวันตกเรียกเกาะภูเก็ตว่าจังซีลอน นี้มีปรากฏอยู่หลายแหล่ง ที่สำคัญแหล่งหนึ่งก็คือ ภาพแผนที่"ไฮโดรกราฟฟิค"ของบริษัทแอ๊ทลาสเจ้าแห่งการพิมพ์แผนที่โลก ที่จัดพิมพ์แผนที่แสดงเส้นทางการเดินเรือ(พร้อมระยะทาง)แถบทะเลอันดามัน เมื่อปี ค.ศ.1745   อ่านต่อ

จาก ภูเก็ตภูมิ/Phuketscape#1 มี.ค.-พ.ค.50

 
 
 
     การแต่งกายเป็นลักษณะการแสดงออกทางวัฒนธรรมอย่างหนึ่งในสังคม นับเป็นสีสันที่ทำให้เกิดความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ท่ามกลางความหลากหลายทางวัฒนธรรมของสังคมโลก

     สำหรับสังคมภูเก็ต ถ้าจะถามเรื่องเอกลักษณ์การแต่งกายของชาวภูเก็ตว่าแต่งกันอย่างไรคงจะเป็นเรื่องยากที่จะบอก เพราะสังคมนี้เป็นสังคมทางการค้า เป็นแหล่งวัตถุดิบที่สำคัญของโลก ทำให้ผู้คนมากมายจากหลายชาติหลายภาษาเดินทางมายังดินแดนนี้ด้วยเหตุผลที่แตกต่างกันออกไป เช่นเพื่อแวะพักหาน้ำจืด อาหาร หรือมาตั้งถิ่นฐานชั่วคราวเพื่อขุดหาทรัพยากรธรรมชาติ หรือตั้งถิ่นฐานถาวรที่นี่

     จากความหลากหลายทางวัฒนธรรมได้เกิดการหลอมรวมทางวัฒนธรรมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในภาพรวมของชาวภูเก็ต ไม่ว่าจะเป็นภาษา วิถีชีวิต การแต่งกาย อาหาร ที่อยู่อาศัย แต่ถ้ามองให้ลึกซึ้งในวัฒนธรรมภูเก็ตเหมือนการสะท้อนของกระจกเงา จะมองเห็นสายใยที่เชื่อมโยงถึงที่มาของวัฒนธรรมนั้นๆ เสมือนเชือกหนึ่งเส้นที่เกิดจากการฟั่นให้เป็นเกลียวของเชือกเส้นเล็กๆ หลายเส้น เมื่อคลี่เชือกออกมาจึงจะเห็นที่มาของเชือกเส้นนั้น แต่เมื่อมันถูกเกลียวจนเป็นเนื้อเดียวกันมันคือเส้นเชือกที่แข็งแรงหนึ่งเส้น เช่นเดียวกันกับความเป็นคนภูเก็ตนั่นเอง   อ่านต่อ

จาก ภูเก็ตภูมิ/Phuketscape#1 มี.ค.-พ.ค.50

 

นิตยสารภูเก็ตภูมิ
นิตยสารภูเก็ตภูมิ
นิตยสารเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับภูเก็ต
ว่าด้วยประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม วิถีชน
ทั้งอดีตและร่วมสมัย   
แบบบ้านบริการประชาชน




 
Copyright © 2015 Old Phuket Foundation.org. All Rights Reserved. Design by Viewshop-asia.com